Morgan

Lieve, Lieve Morgan

Je logeerde een tijdje bij mijn broer en schoonzus. Toen ben je daar geraakt door een auto. In paniek werd ik gebeld. Je was aan het miepen van de pijn. Als een gek ben ik na je toe gekomen. Meteen zag ik dat het goed mis met je ging. Meteen heb ik de dierenarts gebeld. Gelukkig konden we meteen daar na toe rijden. Het was al laat op de avond. Daar aangekomen wist de dierenarts zich geen raad. Zijn we doorgestuurd met je naar de kliniek in Eersel. Daar schrokken ze zich kapot. Je kaken waren gebroken vertelde ze aan ons. Ze hebben meteen foto’s gemaakt van je achterhand en longen. Wat schrok iedereen toch toen we de foto’s zagen. Je bekken waren gebroken. Er zat bloed of vocht bij je longen. En wat zagen we nu. Je was zwanger. Ojee je was inderdaad pas loops geweest. Toen kwam je bij ons. Heb je bij je vriendjes gelopen en even later zag ik pas dat je loops was. Heeft een van de mannen je nu toch stiekem snel gedekt. De dierenarts vertelde ons dat je snel een infuusje moes hebben in je pootje. Je kreeg een spuit in je bil. Wand dat vocht of bloed moes snel weg bij longen. We moesten je achter laten in de kliniek. De volgende dag hadden we s’morgens vroeg al naar de kliniek gebeld om te vragen hoe het met je ging. Het ging gelukkig al wat beter met je. Ze hebben die dag nieuwe röntgenfoto’s gemaakt. Ze hebben je nu rechter op de foto gekregen. Gelukkig vertelde de dierenarts ons dat het niet zo heel erg was als verwacht met je bekken. Je hoefde daaraan niet geopereerd te worden. Ze hebben een echo gemaakt waarop ze drie of vier puppy’s zagen. De hartjes klopte nog goed. Je deed al een beetje paté eten. En was veel attenter dan die nacht. Je mocht naar huis die middag. Je moes nu 6 weken hokrust hebben. Je moes zachte voeding hebben dat vond je heerlijk. Je kreeg pijnstilling en antibiotica voor je longen. Toen kregen wij een moeilijke keuzen. Je moes geopereerd worden, of de puppy’s die week er dood af laten halen. Of nog 2 en een halve week wachten en dan een keizersnee. De dierenarts vertelde ons dat je niet nog meer pijn zou hebben als we de puppy’s nog even zouden laten zitten. We hebben toen ook besloten om ze nog te laten zitten. Zo kreeg je nog een laatste keer je puppy’s. We weten dat je zo gek bent op puppy’s dat we je deze kans nog wouwen geven. Het ging die twee weken erna zo goed met je. Je deed goed eten, drinken, poepen en plassen. Je kwispelde heel de dag door. Als je mocht lopen deed je dit heel goed. Wel wat stijfjes maar veel beter dan verwacht. Wij waren zo blij dat het zo goed met je ging. Toen kwam de keizersnee eraan. Je moes weer op de tafel bij de dierenarts kreeg je weer een infuus. Je snapte er niks van. Vol goede hoop ging je de operatie kamer in. Wij mochten gelukkig bij je blijven. 3 puppy’s werden er geboren. Ze hebben heel lang je puppy’s moeten vrijven. Het heeft lang geduurd voor ze regelmatig gingen ademen. Ondertussen werd je baarmoeder en navelbreuk verwijdert. Je werd mooi dicht gehecht. Toen gebeurde er iets vreselijks. Je hielt op met ademen. Je longen konden de operatie niet aan. We schrokken ons kapot. Dit hadden we niet verwacht. De dierenartsen hebben alles geprobeerd om je te redden. Maar helaas ons hard brak doormidden je hebt ons verlaten. We konden niet stoppen met huilen. Mijn kleine meisje mijn kleine koningnetje. Waarom jij? Je puppy’s waren nog steeds niet in orden. Je hebt zo je best gedaan om in leven te blijven. Dat de kleintjes op het laatste moment geen zuurstof meer hadden. Wij zijn met ons grote verdriet naar huis gegaan. Je kindjes zijn die dag in de kliniek gebleven. Toen we ze kwamen ophalen vertelde ze ons dat je meisje het niet gered had. Je mannetjes waren wel in leven maar hadden het erg moeilijk. Ze willen niet zuigen. Ze krijgen nu om de 2 uur sondevoeding. We doen ons best je mannetjes er door te halen. Het gaat gelukkig de goed kant op met ze. 2 dagen na je overlijden hebben we een DNA test laten doen. Wie van de 2 mannen heeft je stiekem gedekt. Wie is de papa van je kindjes? We moeten nog een tijdje op de uitslag wachten.

 

Lieve, Lieve Morgan. Ons kleine meisje. Ons kleine koninginnetje. Ons klein schatteboutje. Jou korte leven van maar 5 jaar en 6 maanden was veel te kort. We missen je ontzettend en zullen je nooit vergeten.

Je was mijn eerste eigen hondje. Ik heb je gekocht toen je 8 weekjes was, in zandbommel bij leuke mensen. Je was maar en klein meisje. Maar je had een hard van goud. Je was zo lief. Deed nooit iemand kwaad. Je was heel rustig en graag op je eigen. Je lag het liefst zo hoog en zo zacht mogelijk. Als we ons hand maar op je buikje legde draaide je meteen om op je rugje. Je vond dat zo fijn als we over je buikje aaide. Je deed altijd de kontjes dans. Als je jeuk aan je kontje had. Daar moesten wij zo van lachen. Met de auto mee vond je geweldig. Als we gingen wandelen mocht je bijna altijd los lopen. Je luisterde altijd zo goed. Je hielt van alle aandacht die je van de mensen kreeg. Je was vriendjes met iedereen. Je was zo gek op puppy’s. Als een andere meisje in ons huis puppy’s had ging jij ze het liefst verzorgen. Je kreeg zelfs melk dan. Je hebt zelf 3 nesjes puppy’s gehad. Je kindjes samen met onze Rodny uit het eerste nest waren: Armano (roepnaam Sjimmy), Aurelio (roepnaam Bally) en Ayka. Je tweede nesje met Rodny waren: Onze  twee meiden: Chayka en Cita. En Chucky (roepnaam Max) en Chicka. Je derde nesje met onze Diablo: El Diablo (roepnaam Mick), Emodi en Enchi. En nu hebben we 3 puppy’s van jou je overleden meisje. En 2 knappe mannetjes. Je hebt een aantal mooie honden op de wereld gezet lieve meid.

We missen je vreselijk lieve meid. Rust zacht lieve schat. We zullen je nooit vergeten.

29-03-2008 29-08-2013